The post Een blauwtje gelopen first appeared on Nieske Op Reis.
]]>
Sydney is al vroeg in de weer. Nog voor de zon op komt is de M1 druk met forensen verkeer. Eigenlijk is het gewoon altijd een drama in het verkeer van de metropool.
Moedig trotseren we de files als we ons een weg banen naar de westelijke buitengrenzen van de stad voorbij Parramatta. Na ruim en uur wordt duidelijk hoe uitgestrekt de urbanisatie is. Nog steeds zijn we de stad niet ontvlucht.
Het doel van vandaag… de befaamde Blue Mountains. Beroemd om zijn mooie natuur en oogverblindende vergezichten. Het natuur reservaat bevindt zich een kleine honderd kilometer buiten Sydney.
Van hoge temperaturen is vandaag geen sprake. Het kwik raakt met moeite de 22 graden aan. Thunderstorms staan wederom op het menu. Waar we thuis in het nieuws steeds horen over bosbranden en droogte, is het nu nattigheid dat opportunistische plannen in het water doen vallen. Het klinkt tegenstrijdig. De toegangswegen naar de Mountains zijn onbegaanbaar vanwege overstromingen. Met nog slechts een dag te gaan zijn we weinig flexibel.
Om toch een glimp op te vangen van de inheemse fauna zoeken we ons heil in een wildpark. We kunnen Australië niet verlaten zonder een aantal marsupials te hebben gezien.
Bij de entree prijkt een bord met beroemdheden die het park hebben bezocht en op de foto zijn gegaan met een of ander mormel. Mijn ogen turen langs de autografen en bijschriften. Behalve George Foreman en Seal ken ik er geen een.
Een Walibi komt kijken naar mijn camera en staart me aan alsof hij er entree voor betaalt heeft. Een paar Koala’s slapen in innige omhelzing met hun eucalyptusboom. Verderop een stel Wombats die een gat in de dag slapen.
Het is bijzonder gemoedelijk in het buideldierenwereldje.
Enige actie is wenselijk voordat ik tegen een of ander mormel in slaap val. De Dingo’s kunnen ieder moment gevoerd worden. De wilde honden stralen een hoog knuffelgehalte uit en verdrinkend in zijn donkere ogen word ik op slag verliefd op de alphadog. Dat mijn nieuwe woefen-vriendje (dingo’s woefen overigens niet) er primitieve tafelmanieren op na houdt wordt duidelijk als ik zie hoe ie een kip met huid en veren verslindt.
Redelijk snel zijn we uitgekeken op irritant poserende toeristen met smartphones die zichzelf belangrijker vinden dan de dieren. Nou, nog eentje dan. De Tasmaanse duivel. Ergens achter het bassin met de zoutwater-croc moet het zijn. Een zenuwachtig beestje dat er uit ziet als de biggetjes en de grote boze wolf in een. Koddig, dat wel. En ergens ook wel vertederend van lelijkheid.
Met enige teleurstelling over het mislukte blauwe-bergen-avontuur sturen we weer richting de miljoenenstad. In plaats van de Harbour Bridge kiezen we voor de tunnel en toetsen Bondi Beach in op de navigatie. Mooie mensen en goed gebruinde en stoere jonge life guards zoals in de tv-serie moeten de dag nog wel succesvol kunnen afsluiten.
noise made by sea waves breaking on the beach
Aan de bebouwing merk je dat de kust nadert en na de laatste langgerekte bocht waarmee we afdalen tot op zeeniveau ligt voor ons het befaamde Bondi Beach waar het Australische strandleven ooit is begonnen. Een historische plek. Vroeger was je pas een Aussie als je was ondergedompeld in Bondi Beach.
We zien een baai gevuld met kijken en gezien worden. Heldhaftige strandwachten die in de verte turen of onfortuinlijke schonen gered moeten worden door hun onverschrokken sterke lijven. En daar houdt de fantasie op. Het strand is compleet verlaten en het zilte nat komt niet van zee maar valt met bakken uit de hemel. De lokale fastfood is het enige waar leven te vinden is.
Door een beetje regen laten we ons niet tegenhouden en we nemen een kijkje in het badpaviljoen waar de muren zijn bekleed met antieke foto’s van weleer. Buiten staat het Life Guards huisje dat we herkennen van televisie. We besluiten onszelf maar te redden en trotseren weer en wind terug naar ons warme appartement in het hippe Zetland.
Meriton Suites is een moderne luxe 5-sterren accommodatie in Zetland, een voorstad van Sydney. Een heerlijke plek om je even terug te trekken na een dagje sightseeing. Vlakbij zijn restaurants, winkels en een mooie supermarkt.
Booking.comThe post Een blauwtje gelopen first appeared on Nieske Op Reis.
]]>