Vroeger gebruikte men de Greenwich Meridian Time, ofwel GMT. Nu wordt met GMT een tijd-zone aangeduid terwijl UTC een tijd-standaard is. Veel landen zetten in de zomer de klok een uur vooruit, de DST of Daylight Saving Time.
De tijd in Nederland is UTC +1 in de winter (Central European Time, CST) en UTC +2 (Central European Summer Time, CEST) in de zomer.
In Singapore hadden we UTC +8, de SST of Singapore Standard Time. Aan DST doen ze niet.
In Sydney is de Australian Eastern Standard Time (AEST), UTC +10. Toen wij er waren was het nog zomer en hadden ze de Australian Eastern Daylight Time (AEDT), UTC +11.

De tijd in Nieuw-Zeeland is UTC +12 ( New Zealand Standard Time, NZST) in de winter en UTC +13 in de zomer.
Echter is de zomer en winter tegenovergesteld van wat we in Europa kennen. Dat wil zeggen dat als het in Europa zomer wordt, in Nieuw-Zeeland de winter begint.
Dus de tijd in Nieuw-Zeeland is UTC +12 tijdens de Europese zomer en UTC +13 tijdens de Europese winter.

We zijn in Nieuw-Zeeland van 24 maart tot en met 7 april. Dus, we beginnen met 12 uur tijdsverschil.

Op 26 maart gaat in Nederland de zomertijd in – klok uur vooruit – en is het tijdsverschil nog maar 11 uur.
Echter, in Nieuw-Zeeland kennen ze ook een zomer- en wintertijd. Dus het tijdverschil zou gelijk moeten blijven.

Dat is dus niet zo. De wintertijd in Nieuw-Zeeland gaat in op 2 april. Een erfenis van de Britse invloeden. Bovendien gaat de klok in de winter een uur terug.

Even recapituleren met betrekking tot ons verblijf:

• Op 24 en 25 maart hebben we 12 uur tijdsverschil.
• Vanaf 26 maart is het in Nieuw-Zeeland slechts 11 uur later.
• Vanaf 2 april is het nog maar 10 uur later.

Goed. Das duidelijk.
Op vrijdag 7 april verlaten we het land vanaf Auckland en stappen op een 4 uur durende vlucht naar Rarotonga op de Cook Islands. Daar komen we op donderdag 6 april aan. En nee, we vliegen niet achteruit.

De tijd op Rarotonga is UTC -10 waardoor we inderdaad een dag eerder aankomen dan we vertrokken zijn. De Cook eilanden liggen aan de andere kant van de International Date Line. Het is er dus 12 uur vroeger dan in Nederland.
En hoe zit het dan met de DST op de Cook Eilanden? Wel, die is er niet. Het is er gewoon altijd mooi weer.

Met andere woorden, we kunnen op de 6e aan de lijn denken en het avondeten overslaan want dat hebben we reeds genuttigd een dag eerder op dezelfde dag.
Ineens vraag ik me af of de morning after pil enig aftrek vindt rondom de datumgrens.

Goed, de 12e vliegen we terug naar Auckland (UTC +13) en na een vlucht van 4 uur is het ineens 16 uur later.
Tijd om er over te denken gaan we niet hebben want dan zitten we al op onze aansluiting naar Brisbane (AEST, UTC +10) opmerkelijk is dat ze in Queensland, waar Brisbane deel van uit maakt niet aan DST doen terwijl ze dat in New South Wales (Sydney) dus wel gebruiken in de Australische zomer.

Na 2 uur transit tijd nemen we de vlucht naar Singapore (UTC +8, geen DST) waar ze nog eens 2 uur in het verleden leven.
Voor degene die ons proberen te volgen… Succes !!!

The post De hoogste tijd ! first appeared on Nieske Op Reis.

Een stad-staat in het zuiden van het Maleisische schiereiland. Singapore, afgeleid van ‘Singapura’ dat zoveel betekent als ‘Stad van de leeuw’. 

Het trotse symbool van de staat is anderhalve decennia geleden verplaatst naar het mondaine Marina Bay. De Merlion, een leeuwenkop met het lijf van een vis dat herinnert aan de tijd toen Singapore slechts bestond uit Temasek, een bescheiden vissersdorpje. 
De stad heeft vele overheersers gekend waarvan de Britse Oost-Indische Compagnie – onder wiens bewind de stad fungeerde als belangrijkste handelspost – wel de bekendste was, tot het in 1965 onafhankelijk werd en de Republiek werd uitgeroepen. 

Singapore is meer dan een roemrijk verleden. Meer dan een over-the-top luxueus financieel centrum van de wereld. Meer dan een shopper’s paradise met een keur aan winkelcentra vijf etages onder de grond en tien in de lucht. 

Singapore is ook persoonlijk. Nostalgisch, emotioneel. Singapore is de stad met herinneringen. Een plek waar ik als kleuter al rondliep en in de daaropvolgende jaren frequent zou aandoen. 

Herinneringen aan mooie tijden en aan zware beproevingen. Een stad van wie ik veel heb geleerd over het leven. Over het fijne en veilige als kind maar ook over het opgroeien als jong volwassene tot het overleven als zelfstandig ondernemer in een harde zakenwereld. 

a shoppers paradise

Er zijn van die plaatsen in de wereld waarvan je past beseft hoeveel heimwee je er naar hebt als je er bent. Alles ademt nostalgie. Opgaand in het drukke leven van de Singaporeans voel ik me weer even kind. De stad is veranderd, dat wel. Het lieve en het geborgene heeft plaats gemaakt voor overdaad. Van het bescheiden dorp is weinig meer te merken. Op de hoek van Orchard en Scotts staar ik naar de Lamborghini’s en Maserati’s die voor het Marriott hotel wachten op hun baasje. Ik ken het nog als het Dynasty Hotel dat begin jaren tachtig gebouwd werd met het Tangs Plaza dat in die tijd al het summum van luxe uitstraalde. 

Vroeger, toen waren er nog geen eindeloze wolkenkrabbers, geen winkelcentra die net zo diep gaan als dat ze de lucht in steken, geen volautomatische metro die bijna op de seconde precies rijdt, geen straten waar alles glimt en blinkt waar je ook kijkt. Het is een dubbel gevoel. De vooruitgang die je doet beseffen dat je ouder wordt. Dat herinneringen die je koestert niet meer dan dat zijn, herinneringen. 

We gaan maar mee in het snelle leven en sjokken achter de stoet aan die als gebiologeerd in hun smartphone staart. Door shopping malls, overpasses, underpasses, metro in metro uit. 5 etages onder de grond maken we een pitstop in een van de food halls waar specialiteiten uit alle windstreken vers bereid worden en de geurende dampen worden afgezogen om 20 meter hoger over het straatleven te worden uitgeblazen. Lunchen in een ondergronds labyrint van gangenstelsels bekleed met de meest luxueuze boetieken en moderne veel-te-dure-goedbedoelde-rotzooi. Tussen de maaltijd en de koffie even een nieuwe Bentley SUV op de kop tikken. Het is allemaal geen probleem in het Singapore van vandaag. De grenzen worden slechts bepaald door de kredietlimiet op je Credit Cards 
Een straat oversteken via de ondergrondse doorgang blijkt een ware uitdaging. Ik voel me als een soort metropolitane mol die af en toe haar kop boven het maaiveld uitsteekt en erachter komt dat ze onder de grond van koers is geraakt. 

Ik kan het niet laten. Overal waar ik bovengronds loop scan ik mijn herinneringen af naar plekjes die ik nog vaag herken van vroeger. Alsof ik een soort virtuele bril heb die het beeld van het verleden projecteert op hetgeen ik nu waarneem. 
Het werkt niet, ik word er niet vrolijker van. Het lieve Singapore is niet meer en bestaat alleen nog in mijn hoofd. Dit is een andere stad. Dit is de stad van de toekomst waarbij het primitieve Europa verbleekt. En als ik het verleden laat rusten begin ik te genieten van het Singapore van de 21e eeuw. 
Zo, hoogste tijd om voor een vakkundig gemixte Singapore Sling. Een van de weinige dingen die onveranderd zijn gebleven. 

The post Time warp – Back in Singapore first appeared on Nieske Op Reis.

Tijdens de Nederlandse parlementsverkiezingen zat de internationale pers op het puntje van hun stoel. Het ging niet meer om partijprogramma’s. Alles draaide erom of je voor of tegen een strenger immigratiebeleid was. Dat het minstens zo moeizaam is om het land te verlaten merkten we op Amsterdam Airport. 

Hordes vluchtelingen schuifelden slingerend langs paaltjes en dranghekken richting de douane alwaar iedereen in Jumping Jack houding werd gescand op anomalieën en bijna elk stuk handbagage een fysieke inspectie moest ondergaan. 

Onze voorgenomen shopping spree moest het ontgelden om te voorkomen dat See Buy Fly ineens Bye Bye Fly zou worden. 

the world’s largest passenger airliner

Na zes-en-half uur mogen we de benen strekken. Zodra onze dubbeldekker aan de speciaal voor de A380 gebouwde hub docked begint de onvrijwillige workout door de krochten van ’the ultimate airport’. We haken af van de stoet in ganzenpas en duiken een smoking lounge in. Na zes uur in een drukcabine is het de hoogste tijd voor wat frisse nicotinedampen. We hebben nog een kleine kilometer te gaan voordat we neerploffen in Emirates triple-seven voor de zeven uur durende vlucht naar Singapore. 

The post Exodus – Op naar de Oost! first appeared on Nieske Op Reis.

Alles ligt weer gepakt in de bak van onze ontfatsoenlijke grote Hi-Lux VIGO. Zelf rijden geeft altijd een extra dimensie aan reizen. Het gevoel om een beetje bij de locals te horen. Alhoewel iedereen in Thailand ervan overtuigd lijkt dat ik een local ben. De 4×4 stand hebben we deze keer niet nodig gehad. Hoog boven de luxe wagens uit cruisen we richting Suvarnabhumi Airport. De dagen in ons home away from home zittten er al weer snel op

Nog geen twee uur later landt TigerAir 2105 op Changi Airport. Het ruikt naar een comfort zone. Naar vervlogen tijden toen ik hier in mijn jeugd frequent rond toefde. Later verbleef ik voor werk regelmatig in het mooie singapore. Mooi is het zeker, maar het is niet meer zoals vroeger. De grandeur heeft een overtreffende trap overtroffen. De charme heeft ervoor moeten wijken. Zelfs in het oude chinatown is het lieflijke moeilijk te vinden. Singapore is een wereldstad en alles draait om geld. Onlangs weer de top behaald van de duurste steden op aarde. Uitgaan is niet leuk meer als je 10 tot 15 euro voor een glas bier mag neertellen. Alles heeft zijn prijs. Het exotische charmante en romantische singapore heeft zijn prijs betaald en is nu een koele hub van de rijken der aarde en diegenen die een snelle stopover maken onderweg naar betaalbaardere oorden.

Wij stappen na drie nachten voor de zoveelste keer op de angstwekkend perfecte MRT en stappen 13 haltes verder uit in Woodlands Station. Van hieruit kun je de commuterbus pakken die dagelijks vele forensen en scholieren de brug over brengt naar het Maleise Johor Bahru. JB is een werkstad en ontbeert alles wat Singapore wel heeft. In JB kun je maar beter niet van de grond eten en bij je eerste bezoek aan een openbaar toilet vraag je je ineens af hoe lang je Hepatitis A shot nog geldig was.

The post Alles heeft zijn prijs first appeared on Nieske Op Reis.