De schitterend in een vallei gelegen RV Campsite in Carbondale dat onderdeel is van de KOA, een Amerikaanse kampeer organisatie waar we lid van zijn, blijkt vol. We wijken uit naar een site net ten westen van Glenwood Springs en mogen onze RV achteruit inparkeren op een hele mooie plek, meters verwijderd van de snel stromende Colorado rivier. Als je er een lijntje in wilt werpen om jacht te maken op regenboogforel heb je net zoals bij ons een vergunning nodig. Dat overigens ook net zoals bij ons slechts een financiële transactie is.

Voor de zoveelste keer blijken we met onze 33 voet of ca. 10 meter een van de kleinere combinaties. We zijn omringd door Campers van formaat dubbeldeks Touringcar, die er vaak ook nog een royale pick-up truck of Jeep achter aan slepen. Ook overmaatse bakwagens met een drie assen tellende fifth-wheel er aan ter grote van een 40-voets vrachtwagen trailer blijken meer regel dan uitzondering. Nu snap ik ook waarom ze 61 of 70-voets of soms zelfs nog langere kampeerplekken hebben. Op de weg spotten we regelmatig wagens met overmaatse caravan en aanhanger achter elkaar als een ware karavaan. Snufjes als automatisch inparkeren zijn totaal overbodig hier.

Het is wederom nog donker als ik buiten zit voor mijn eerste nicotineshot. Het verbaast me dat ik vaak niet de enige ben en dat er zelfs al mensen zijn die zich opmaken voor vertrek. Langzaam aanschouw ik hoe de zon aan de horizon opkomt zoals ik tot nu toe nog elke dag heb gedaan. De ruig kolkende rivier begint te glimmen onder de zonnestralen en de lucht begint zich rood te kleuren. Het belooft weer een mooie dag te worden.

De Interstate 70 brengt ons naar Denver. Interstates zijn snelwegen die door verschillende staten heen gaan en kunnen variëren van 2-baans tot 12-baans. State Highways zijn doorgaande wegen die binnen de staat zelf lopen. Maar dat terzijde.

Denver, de hoofdstad van Colorado weerspiegelt op geen enkele manier het mooie natuurschoon van de staat. Het blijkt een grote industriële stad als we midden in de spits aankomen. Het is niet het Denver dat wij ons herinneren als de woonplaats van de Colbys en de Carringtons toen wij in de jaren ‘80 nog massaal aan de buis gekluisterd zaten voor onze dagelijkse portie Dynasty.

Een van de leuke dingen van door Amerika rijden is dat je regelmatig iets tegenkomt dat je kent van televisie. Zo passeren we terwijl we Denver doorkruisen een drietal vestigingen van Camping World. De grootste dealerketen van kampeervoertuigen en accessoires in de VS, waar de presentator van ‘The Profit’ zijn fortuin mee vergaarde.

Als je van shoppen houdt kun je in de Verenigde Staten heel veel plezier beleven in de vele Shopping en Outlet Malls. We besluiten dat we er prima mee kunnen leven dat onze herinneringen aan Denver slechts shopping gerelateerd zullen zijn. Een grote camper, daar moet je natuurlijk gebruik van maken. Hoe dat later in onze koffers past, dat zijn zorgen van morgen.

a long long way from home

Bepakt met glimmende Victoria’s Secret tasjes en ander goedbedoeld prulwerk nemen we aan het eind van de middag afscheid van Colorado en tuffen Wyoming binnen. Een van de meest patriottische staten van de VS. Vaak ook aangeduid als Redneck gebied dat tegenwoordig, overigens onterecht, een negatieve klank heeft gekregen. Daar we ons in een echte cowboy-staat bevinden en toch in shopping mood zijn vandaag bezoeken we ook maar een paar echte Western Stores. In essentie vergelijkbaar met de ‘Boerenbond’ winkels bij ons. Maar dan met Cowboylaarzen, Stetson hoeden, zadels, sporen en allerlei andere stoere kleding en accessoires waar je bijna spontaan zou gaan line dancen. Of Rodeo rijden…dat is stoerder. Op een klein koe-tje dan.

Nog even een fastfood-hap naar binnen werken voordat we verder trekken over de kale sterk glooiende prairie zoals vroeger de ‘poor lonesome cowboys’ deden ‘a long long way from home’. We hebben nog enkele uren te gaan voordat we Casper bereiken. De zeven-en-halve-ton RV op de weg houden in de harde westenwind die over de eindeloze vlakten giert blijkt nog een echte workout. Net goed, na al de fastfood calorieën.

The post Over Mountains, over Prairies… first appeared on Nieske Op Reis.

Bergen, meren, eindeloze wouden en de machtige Colorado rivier die zich al kronkelend een weg baant richting de Grand Canyon in Arizona.

De Rocky Mountains bepalen grotendeels het karakter van Colorado. Van het landschap en ook van de bewoners. Afgezien van Denver, een grote industriële stad waar criminaliteit en vandalisme hoogtij viert, is het een en al ruige natuur tijdens onze road trip van zuid naar noord. In de wintermaanden staat Colorado vooral bekend om de uitgestrekte wintersportgebieden die een totaal andere allure hebben dan de Alpen. Niet van dat kleine knusse lederhosen gejodel. Geen lieflijke dorpjes die kitsch tot kunst hebben verheven.

In Amerika is alles groots opgezet. Ook in de kleinere gehuchten is alles ingesteld op groot en ruig. Wel is alles op en top verzorgd en is overal te zien dat Amerikanen trots zijn op hun land. Troep op de grond gooien of zelfs maar een peuk is not done en gebeurt ook niet. Het lijkt alsof gezamenlijk is afgesproken om het land netjes te houden. Er heerst ook een hoge mate van sociale controle. Mensen staan voor elkaar klaar. Maar spreken elkaar ook aan om ongewenst gedrag.

rocky mountain paradise

Het centrum van de wintersport in Colorado is het ultra mondaine bergstadje Aspen. Via de Independence Pass voert een smalle kronkelige weg ons hoog de Rockies in. Vele waarschuwingsborden sommeren je om te keren als je voertuig of combinatie langer is dan 35 voet. Met, voor de eigenwijzen, de toevoeging dat je zeker vast komt te zitten.

Een bezoek aan Aspen stond bij mij al op mijn verlanglijstje sinds mijn tienertijd toen ik LP’s draaide waarop John Denver song over Starwood in Aspen. Zijn Rocky Mountain Paradise. Een Paradijs is het zeker. Als je door het super snobistische en over-het-rodeo-paard-getilde heen weet te kijken. Aspen is meerdere keren de duurste stad van de VS geweest qua onroerend goed. Aan het begin van dit decennium betaalde je een half miljoen voor een stuk grond met een stacaravan. In het Starwood waar Denver woonde wisselen optrekjes voor gemiddeld 8 miljoen dollar van eigenaar. Hier vind je tussen een Starbucks en een supermarkt vestigingen van Sotheby’s of Christies.

We gaan op zoek naar een goedkoper paradijs en manoeuvreren onze RV tussen de Maseratis, Land Rovers en Mercedessen door richting de noord-west kant van de stad. Via State Highway 82 verlaten we het keurig nette Aspen en laten we de tien cilinders weer brullen richting Glenwood Springs.

The post Starwood in Aspen first appeared on Nieske Op Reis.

Het desolate Monument Valley met haar karakteristieke aanblik laten we achter. Onze RV zwoegt zich een weg door het onherbergzame landschap en langzaam zien we de omgeving veranderen. Het rode van de Vallei wordt verruild voor kale rotsen en dorre vlakten met hier en daar een stuk groen. De herfst is in aantocht.

We passeren de staatsgrens van Arizona en bevinden ons in Utah waar we via Mexican Hat naar Bluff rijden waar we kamp opslaan voor de nacht.

De volgende dag komen we Colorado binnen en wordt Cortez onze eerste stop. Dezelfde route als de filmcrews en acteurs in de jaren dertig reden nadat ze hun sets hadden afgebroken en afscheid hadden genomen van de Gouldings. Verharde wegen waren er nog lang niet. Een dergelijke expeditie was dan ook een aanslag op mens en materiaal. Toch is met een vleugje nostalgie ook daar wel de romantiek van in te zien.

Vijf-en-veertig mijlen oostwaarts bereiken we Durango. Een klein historisch stadje dat op bijna twee kilometer hoogte in de Rocky Mountains ligt. Net als Monument Valley heeft ook Durango geposeerd als achtergrond van vele bekende klassiekers zoals “Butch Cassidy and the Sundance Kid”.

De wekelijkse groente en fruit markt is net hun waar aan het inpakken als we onze 10 meter lange RV achteruit inparkeren. Het stadje heeft een uitstraling dat een combinatie is van ski-oord en voormalig mijnwerkers-stad met de charme van het oude wilde westen. Wel is alles modern opgetrokken in de oude sfeer.

Wat me meteen in het oog springt is iets dat bij ons in Nederland inmiddels alleen nog maar in geschiedenisboeken voorkomt. Ze hebben hier een heus postkantoor. Later blijken de meeste steden, dorpen en gehuchten over iets dergelijks te beschikken. Voor de jongste generatie onder ons… Een postkantoor is een speciaal gebouw dat ruikt naar karton, lijm en lauwwarme koffie. Waar je dichtgelikte enveloppen van postzegels kunt laten voorzien. En waar je verpakkingsmateriaal kunt aanschaffen om spullen via de dienst posterijen te verzenden. Hetgeen je nu bij ons bij een sigarenboer – eveneens een uitstervend fenomeen – of een supermarkt of zelfs bij een e-smoke/vape-shop doet.

Hier in de VS hebben ze zelfs nog speciale grappige voertuigen van de dienst zelf die brieven en pakjes bezorgen.

Nog even een bakje koffie doen in de herfstzon bij een leuk café met een foodtrucktuin (is dat een woord?) met een overduidelijk automobiel geïnspireerd karakter.

ouray – the switzerland of america

Dieper de Rocky Mountains in bereiken we Ouray. Wederom een wintersportoord maar kleiner en kleurrijker. Vergelijkbaar met een dorp in de Alpen maar dan zonder het kneuterige en alles dat het een alpendorp maakt. Eigenlijk dus gewoon heel anders.

We lopen door een kleurrijke hoofdstraat en zien op de achtergrond de ski-pistes tegen de bergen. Alle gebouwen zijn gebouwd in een open stijl die je verwacht van een ski resort in de rockies. Er heerst een aantrekkelijke drukte. Stoere terreinwagens, Jeeps en RV’s die op en aan rijden. Mensen flanerend langs de vele uitnodigende winkels, barretjes en cafés. Terrasjes zitten vol met mensen die naar mensen kijken.

Bij de lokale chocolaatjes-maker annex coffee shop annex ijssalon ploffen we neer en maken gebruik van hun WiFi netwerk om het thuisfront te laten weten dat we nog in leven zijn. De tijd dat je nog via een operator naar huis moest trachten te bellen om iemand aan de andere kant te horen schreeuwen ‘waar ben je nu?’ en ‘hoe laat is het daar?’, ligt lang achter ons. Nu sturen we een fotootje door dat meer zegt dan duizend woorden. Vervolgens krijgen we dezelfde klassieke vragen per whatsapp of iMessage door. Erg veel is er niet veranderd. Het is alleen draadloos geworden.

The post Colorado Rocky Mountain High first appeared on Nieske Op Reis.