The post Touchdown first appeared on Nieske Op Reis.
]]>
We parkeren onze huurbolide zoals afgesproken op vak 24 van het Kittitiaanse – het blijft een leuk woord – vliegveld en deponeren de sleutel in het dashboardkastje. Geen haan die er verder naar kraait want ook het International Airport is compleet verlaten. Geen enkele incheckbalie is bemand, geen enkele airline desk toont enig teken van leven. Onze 20 minuten durende vlucht heeft een vertraging van ruim een uur. Reden? Er is geen vliegtuig. Niemand neemt de moeite om zich daar druk over te maken.
Na een nachtje in Sint Maarten begeven we ons om 9 uur weer richting het Juliana Airport. Onverschrokken klimmen we aan boord van een De Havilland twin prop. Een te dikke passagier wordt verzocht om voorin plaats te nemen om de balans van het vliegertje niet te verstoren. Ik moet ineens denken aan de Disney tekenfilm ‘Planes’. Met 20 man, vrouw en een tweetal larven zitten we op elkaar gepropt in de cabine.
Terwijl we de piloot de throttle vooruit zien duwen valt mijn blik op het gepotnagelde plafond dat ernstige kieren vertoont. Ach, zonder de luxe van een drukcabine hoeven we ons geen zorgen te maken over wat extra ventilatie. Het landingsgestel blijft waar het is en wij zetten met een 30 graden bank naar rechts koers naar Sint Eustatius. Winair, de nationale maatschappij van Sint Maarten onderhoud een pendeldienst tussen de bovenwindse neerlandse veroveringen. Als we naar links kijken passeren we St.Barth, rechts Saba en zonder nootjes, gin/tonic of strakgeklede grijnzende stewardessen zitten we al op de approach van het F.D. Roosevelt airport van Statia, zoals het eiland in de volksmond liefkozend wordt genoemd. Om tegen de wind in te landen draait de jonge piloot, niet gehinderd door subtiliteit, het toestel scherp naar rechts tijdens de steile daling. Touchdown, 6 punten.
Tussen het eilandhoppen door verbleven we op Sint Maarten kort in het Simpson Bay Beach Resort and Marina. Een grootschalig luxe complex met grote kamers en terrassen op slechts een paar minuten van het vliegveld.
Booking.comThe post Touchdown first appeared on Nieske Op Reis.
]]>The post Circle in the wind first appeared on Nieske Op Reis.
]]>
Het eerste kustdorpje dat we tegen komen is Old Road Town dat de allereerste Britse nederzetting in de Cariben was. De in felgekleurde kleding gehulde inwoners hangen op hun veranda’s of sleutelen aan krakkemikkige bolides. Alles in een Caribisch tempo. Relax, man! Restaurants, winkels en cafés zijn er in de dorpjes niet te vinden. De enige horeca bestaat uit een rondborstige dame van middelbare leeftijd die een viertal grote magische kookpotten langs de weg zet op een zelf getimmerd tafeltje. Bij gebrek aan klandizie lepelt de donkere keukenprinses haar eigen brouwsel uit de toverketel om het vervolgens achter haar goedlachse witte gebit te laten verdwijnen.
Terwijl de azuurblauwe zee links met ons meerijdt, doemt rechts in de verte boven op een berg een oude vesting op met kanonnen die dreigend uit de schietgaten steken. Voor de constructie van het Brimstone Hill Fortress werden vanaf 1690 Afrikaanse slaven ingezet door de Britten die met het bouwwerk hun tweede Gibraltar realiseerden. In dit geval om zich tegen de Fransen te verzetten. Dit overigens niet altijd met succes. Tijdens het verdrag van Parijs eind 18e eeuw kreeg Groot Brittannië de heerschappij terug. De restauratie die begin 20e eeuw begon heeft ervoor gezorgd dat de historie behouden blijft en inmiddels valt onder de Unesco World Heritage Sites.
De enkele bezoekers slenteren gedwee de wegwijzers achterna en blijven boven op de muur even staan kijken naar St.Eustatius dat zeer nabij uit de Caribische zee steekt.
We vervolgen de weg die langs vele ingeslapen gehuchtjes leidt. Opvallend is het aantal kerken van verschillende christelijke stromingen en de uitgestrekte begraafplaatsen. Elk dorpje beweert dat daar de Atlantische Oceaan en de Caribische Zee samen komen. Officieel grenst St. Kitts in het oosten aan de Caribische Zee en in het westen aan de Atlantische Oceaan. Het duidelijkst is dit zichtbaar waar beiden gescheiden worden door de landengte in het zuiden waar we gisteren doorheen reden.
In het noordwesten bevindt zich een ander prestigieus bouwproject. Tegen de berghelling wordt een hele nieuwe community gerealiseerd die Kittitian Hills is gedoopt. Uiteraard draagt dit project de status ‘approved for Citizenship by Investment’ dat aangeeft dat je de lokale nationaliteit kunt aanvragen indien je hier je vier ton dollars in pompt.
De vulkanische oorsprong van zowel St. Kitts als Nevis is duidelijk zichtbaar aan het donkergrijze tot zwarte zand dat de vele stranden als een soort extra terrestriële laag bedekt. De branding is aan de Atlantische kust aanzienlijk ruiger en dieper blauw van kleur. De rustigere westkant is duidelijk populairder bij zowel badgasten als pelikanen.
Aan de rand van Basseterre ligt het Bird Rock Beach Hotel. We hadden een heerlijk relaxed verblijf en een ruime kamer met schitterend uitzicht over de zee en prachtige zonsondergang.
Booking.comThe post Circle in the wind first appeared on Nieske Op Reis.
]]>The post Onbevlekt Basseterre first appeared on Nieske Op Reis.
]]>
Een aantal oude gebouwen heeft de tand des tijds doorstaan. Het dagelijkse leven van de kittitianen speelt zich grotendeels af in de kleine straten rondom ‘The Circus’ waar de Berkeley Memorial Clock uitkijkt op het National Museum.
Een blok verder klinkt een krakerige stem uit een speaker wanneer een overijverige evangelist oproept het zondige leven te verruilen voor een leven met de Heer. Nee, het is niet ‘Speakers’ Corner’ in Hyde Park, maar het Independence Square park dat als een soort buffer ligt tussen het rumoerige centrum en de Kathedraal van de Onbevlekte Ontvangenis. Op de vele bankjes komt de eilander tot rust terwijl ze gebiologeerd zitten te staren naar het schermpje van hun Digicel smartphones.
Het karakter van de community wordt duidelijk als we overal mensen buiten zien zitten. Het sociale leven speelt zich zoals in vele tropische oorden vooral buiten af. Een van de belangrijkste elementen van een cultuur is…eten! Talloze straatverkopers bieden gepassioneerd hun vers bereide waar aan.
Dat de centerfold manie hier niet heeft toegeslagen wordt duidelijk als we worden omringd door dames met achterwerken als wastafel-onderkasten en markante zwaartekracht trotserende art-deco voorgevels, beiden bij elkaar gehouden in nietsverhullende lycra.
In een kakofonie van geuren, kleuren en geluiden verzwelgen we in de aanstekelijke don’t worry, be happy mentaliteit van de heerlijke West Indies!
Aan de rand van Basseterre ligt het Bird Rock Beach Hotel. We hadden een heerlijk relaxed verblijf en een ruime kamer met schitterend uitzicht over de zee en prachtige zonsondergang.
Booking.comThe post Onbevlekt Basseterre first appeared on Nieske Op Reis.
]]>The post Money talks first appeared on Nieske Op Reis.
]]>
Dé manier om de economie een boost te geven is zorgen dat er liquiditeit wordt geïmporteerd. Als eerste zorg je ervoor dat je naast de Eastern Caribbean Dollar (XEC) – 1 EUR = 2,98 XEC – ook de US dollar als officiële munt accepteert. Vervolgens speel je in op de behoefte van vermogende wereldburgers die zo min mogelijk belasting willen betalen en meer wilen dan een afgezaagde offshore constructie.
Op St.Kitts en Nevis is het mogelijk om nationalisatie in te kopen. Echter wil je het kaf van het koren scheiden en alleen de serieuze spelers toegang verlenen. Toch kiest men ervoor om de drempel relatief laag te houden. Voor een investering van 250.000 USD in de lokale economie, bij voorkeur in de suiker industrie (Sugar Industry Diversification Foundation) verwerf je het recht om een Kittitiaans paspoort aan te vragen. Hierbij ben je niet verplicht afstand te doen van je huidige nationaliteit, tenzij je eigen land dat verlangt. Een andere optie voor ‘immigration by investment’ of ‘economic citizenship’ is de iets meer omslachtige ‘real estate route’ waarbij je voor minimaal 400.000 USD investeert in een van de onroerend goed projecten op het eiland. Prettige kanttekening is dat je nooit verplicht bent daadwerkelijk in het land te wonen.
De real estate optie is duidelijk zichtbaar aan de vele bouwprojecten die het land telt waarvan enkele zeer prestigieuze. Zo wordt de door heuvels omgeven baai in de zuidelijke punt van St.Kitts omgetoverd tot ‘Christophe Harbour‘ waar je een villa kunt bestellen met uitzicht op je miljoenenjacht in de achtertuin en de vulkaan van Nevis in de verte.
De smalle strook land die de uitloper vormt van het eiland telt aan weerszijden meerdere idyllische stranden met paradijselijke postkaart-achtige taferelen. In houten hutjes zoals het Shipwreck Beach Bar & Grill vloeit het Carib beer rijkelijk. Lokaal zeebanket vergezelt van burgers en ‘dogs with all the works’ worden geserveerd om het gevoel van hemel op aarde ook door de maag te laten gaan.
Om te bevatten dat het leven met een Kittitiaans paspoort, een overvloedig stulpje op de bergwand, een dikke terreinwagen en tropische weldaad zover het oog reikt goed uit te houden is, hoef je echt geen rocket scientist te zijn!
Aan de rand van Basseterre ligt het Bird Rock Beach Hotel. We hadden een heerlijk relaxed verblijf en een ruime kamer met schitterend uitzicht over de zee en prachtige zonsondergang.
Booking.comThe post Money talks first appeared on Nieske Op Reis.
]]>The post St. Kitts & Nevis first appeared on Nieske Op Reis.
]]>
Een trouwe turboprop ATR-72 van LIAT – Leeward Island Air Transport – vliegt ons in minder dan 20 minuten van Sint Maarten naar Robert L. Bradshaw International Airport in St. Kitts of zoals het officieel heet Saint Christopher and Nevis. Onder ons zien we Philipsburg kleiner worden. Het touristencircus lijkt van hier boven minuscuul.
Het eiland St.Kitts met de bijnaam ‘Sugar Island’ vanwege de suikerplantages, is deel van de Leeward Islands archipel en valt onder het Britse Gemenebest of Commonwealth. Samen met Nevis telt het slechts 45.000 inwoners. Het leven concentreert zich rond de hoofdstad Basseterre. Verder is er slechts een weg langs de kust die rond het eiland gaat. Het binnenland bestaat uit bergen tot ruim een kilometer hoog, begroeid met tropisch oerwoud.
Bij de eerste voet op Kittitiaanse bodem voel ik het meteen. De langverwachte vonk slaat over. Het gevoel dat iets klopt nog voordat je iets hebt gezien. Door de klapdeuren van het vliegveld wacht…. niets ! Heerlijk! Hier is nog het normale leven zoals ik me dat voorgesteld had. Tijdens de korte rit naar het hotel bekruipt me het onmiskenbare eilandgevoel. Mijn droombeeld van de Cariben was niet geromanticeerd. Het bestond echt. De laidback bedrijvigheid van de lokale industrie, de paar cruise schepen die aan de Dock liggen, de dagelijkse beslommeringen van een klein eilandstaatje. De locals die bezig zijn met hun daily life. Hier wordt gewoon geleefd.
Na het verkrijgen van mijn lokale rijbewijs neem ik plaats achter het stuur van de huurauto en een volgend gevoel van thuiskomen ervaar ik als ik eindelijk weer gewoon links mag rijden. Ja, ik heb een genetische voorkeur voor links verkeer. De eerste middag en avond is stil genieten. Genieten van een droom die zich voor me afspeelt in alle bescheidenheid. Hier krijg je de ruimte om te beleven zonder het gevoel een pion te zijn in een geforceerde gehaaste choreografie.
Aan de rand van Basseterre ligt het Bird Rock Beach Hotel. We hadden een heerlijk relaxed verblijf en een ruime kamer met schitterend uitzicht over de zee en prachtige zonsondergang.
Booking.comThe post St. Kitts & Nevis first appeared on Nieske Op Reis.
]]>