The post Earthquake first appeared on Nieske Op Reis.
]]>
Sydney Airport staat in contrast met de grandeur van de City. Met nog twee uren te gaan inspecteren we de Duty Free Shops achter de douane. Na twee jaar twijfelen ga ik overstag en schaf een GoPro Hero 5 Black aan. Een actioncam met een naam die langer is dan het prul zelf. Bepakt met ruim 10 kilo aan camera apparatuur sluiten we aan in de rij met Taiwanezen die klaar staan om het toestel van China Airlines te bestormen. De lompheid van mijn eigen volk blijft me verbazen. Superioriteitsgevoel en populisme is voor zuid chinezen als ademhalen. Toch voelt het wel vertrouwt om mensen Hokkien te horen praten.
Christchurch, een ingeslapen stadje aan de oostkust van het Zuidereiland van Nieuw-Zeeland. Met een veel te dure sigaret sta ik voor de terminal te bellen met Graham. De eigenaar van het Palms Hotel. Binnen vijf minuten is hij er om ons op te halen, zo belooft hij. Of ik wil zwaaien als er een zilverkleurig busje het terrein op rijdt. Onderweg naar het hotel vertelt hij dat hij met zijn vrouw drie maanden door Europa heeft gereisd. Echter, Nederland hebben ze niet aangedaan. Nieuw-Zeeland voelt relaxed aan, alsof het land in serene rust verkeerd. Graham beantwoord graag mijn nieuwsgierige vragen. In het hele land wonen 4,7 miljoen mensen, net zoveel als in heel Sydney. Hij vraagt wat we van plan zijn en biedt aan om ons morgenochtend wegwijs te maken over de highlights van het Zuidereiland. En om uit te leggen welke wegen niet begaanbaar zijn in verband met de recente aardbeving van 7.8 op de schaal van richter. De breuklijn ligt een uur ten noorden van Christchurch waar eveneens het epicentrum lag. Een aantal wegen zijn simpelweg verdwenen of in tweeën gescheurd. Tientallen aardbevingen per jaar is normaal maar de laatste was uitzonderlijk.
op zoek naar “middle earth”
’s Ochtends om half tien melden we ons zoals afgesproken bij het charmante stel voor de briefing. We vertellen dat we filmlocaties willen bezoeken van Lord of the Rings en ze kruist meteen een aantal plaatsen aan op de kaart. Samen stippelen we een route uit van circa 2000 kilometer.
Ze lijken bezorgd. Twee meiden op pas met een veel te grote camper. “Je moet keuzes maken”, zeggen ze. “Je kunt niet alles zien in twee weken als je ook nog het Noordereiland wilt doen. Het gaat niet zo snel met een motorhome vanwege smalle wegen en je moet ook nog eens links rijden !” Ik stel ze gerust dat ik het gewend ben om links te rijden en dat me dat zelfs beter af gaat dan rechts rijden.
Alsof hij zijn twee dochters wegbrengt voor een schoolreisje rijdt hij ons naar het verhuurbedrijf waar we onze motorhome moeten ophalen.
Het Airport Palms Motel ligt op vijf minuten van het vliegveld. Een vriendelijke ontvangst en een gratis shuttle service zijn inbegrepen. Prima voor een kort verblijf. Het centrum ligt op een kwartier rijden.
Booking.comThe post Earthquake first appeared on Nieske Op Reis.
]]>The post Time warp – Back in Singapore first appeared on Nieske Op Reis.
]]>
Een stad-staat in het zuiden van het Maleisische schiereiland. Singapore, afgeleid van ‘Singapura’ dat zoveel betekent als ‘Stad van de leeuw’.
Het trotse symbool van de staat is anderhalve decennia geleden verplaatst naar het mondaine Marina Bay. De Merlion, een leeuwenkop met het lijf van een vis dat herinnert aan de tijd toen Singapore slechts bestond uit Temasek, een bescheiden vissersdorpje.
De stad heeft vele overheersers gekend waarvan de Britse Oost-Indische Compagnie – onder wiens bewind de stad fungeerde als belangrijkste handelspost – wel de bekendste was, tot het in 1965 onafhankelijk werd en de Republiek werd uitgeroepen.
Singapore is meer dan een roemrijk verleden. Meer dan een over-the-top luxueus financieel centrum van de wereld. Meer dan een shopper’s paradise met een keur aan winkelcentra vijf etages onder de grond en tien in de lucht.
Singapore is ook persoonlijk. Nostalgisch, emotioneel. Singapore is de stad met herinneringen. Een plek waar ik als kleuter al rondliep en in de daaropvolgende jaren frequent zou aandoen.
Herinneringen aan mooie tijden en aan zware beproevingen. Een stad van wie ik veel heb geleerd over het leven. Over het fijne en veilige als kind maar ook over het opgroeien als jong volwassene tot het overleven als zelfstandig ondernemer in een harde zakenwereld.
a shoppers paradise
Er zijn van die plaatsen in de wereld waarvan je past beseft hoeveel heimwee je er naar hebt als je er bent. Alles ademt nostalgie. Opgaand in het drukke leven van de Singaporeans voel ik me weer even kind. De stad is veranderd, dat wel. Het lieve en het geborgene heeft plaats gemaakt voor overdaad. Van het bescheiden dorp is weinig meer te merken. Op de hoek van Orchard en Scotts staar ik naar de Lamborghini’s en Maserati’s die voor het Marriott hotel wachten op hun baasje. Ik ken het nog als het Dynasty Hotel dat begin jaren tachtig gebouwd werd met het Tangs Plaza dat in die tijd al het summum van luxe uitstraalde.
Vroeger, toen waren er nog geen eindeloze wolkenkrabbers, geen winkelcentra die net zo diep gaan als dat ze de lucht in steken, geen volautomatische metro die bijna op de seconde precies rijdt, geen straten waar alles glimt en blinkt waar je ook kijkt. Het is een dubbel gevoel. De vooruitgang die je doet beseffen dat je ouder wordt. Dat herinneringen die je koestert niet meer dan dat zijn, herinneringen.
We gaan maar mee in het snelle leven en sjokken achter de stoet aan die als gebiologeerd in hun smartphone staart. Door shopping malls, overpasses, underpasses, metro in metro uit. 5 etages onder de grond maken we een pitstop in een van de food halls waar specialiteiten uit alle windstreken vers bereid worden en de geurende dampen worden afgezogen om 20 meter hoger over het straatleven te worden uitgeblazen. Lunchen in een ondergronds labyrint van gangenstelsels bekleed met de meest luxueuze boetieken en moderne veel-te-dure-goedbedoelde-rotzooi. Tussen de maaltijd en de koffie even een nieuwe Bentley SUV op de kop tikken. Het is allemaal geen probleem in het Singapore van vandaag. De grenzen worden slechts bepaald door de kredietlimiet op je Credit Cards
Een straat oversteken via de ondergrondse doorgang blijkt een ware uitdaging. Ik voel me als een soort metropolitane mol die af en toe haar kop boven het maaiveld uitsteekt en erachter komt dat ze onder de grond van koers is geraakt.
Ik kan het niet laten. Overal waar ik bovengronds loop scan ik mijn herinneringen af naar plekjes die ik nog vaag herken van vroeger. Alsof ik een soort virtuele bril heb die het beeld van het verleden projecteert op hetgeen ik nu waarneem.
Het werkt niet, ik word er niet vrolijker van. Het lieve Singapore is niet meer en bestaat alleen nog in mijn hoofd. Dit is een andere stad. Dit is de stad van de toekomst waarbij het primitieve Europa verbleekt. En als ik het verleden laat rusten begin ik te genieten van het Singapore van de 21e eeuw.
Zo, hoogste tijd om voor een vakkundig gemixte Singapore Sling. Een van de weinige dingen die onveranderd zijn gebleven.
The post Time warp – Back in Singapore first appeared on Nieske Op Reis.
]]>The post Terug in Suid-Afrika first appeared on Nieske Op Reis.
]]>
Direct na aankomst op Johannesburg Airport voel ik een soort rust over me heen komen. Flashbacks van een vorig bezoek aan Zuid-Afrika schieten door mijn hoofd dat nog duf voelt van de trage approach, en stemmen me enthousiast en ongeduldig. Dit is een land van mensen in tegenstelling tot de Emiraten.
Hier wordt ongeveer alles vrij geïnterpreteerd. Eenmaal door de douane voel je meteen de menselijkheid en de intrinsieke vrolijkheid van het volk waardoor je je direct welkom voelt. Iets dat ze zichzelf hebben aangeleerd door grenzenloos optimisme. En dan worden we belaagd door taxichauffeurs en koffersjouwers die vechten om onze goedkeuring. Ik wimpel ze af met de dringende boodschap dat ik na 8 uur vliegen geen taxi moet maar een peuk!
Eenmaal in de huurauto zoeken we onze weg naar Pretoria, de bestuurlijke hoofdstad van de Republiek van Suid-Afrika dat een uur ten noorden van Johannesburg ligt. Het land kent drie hoofdsteden waarbij in Kaapstad de wetgevende macht resideert en in Bloemfontein de rechterlijke. Uit de radio hoor ik een fanatieke discussie over vrijheid. Apartheid is weliswaar officieel verleden tijd, het systeem is echter nog niet compleet vervangen. Vrijheid blijft een hoog goed waar velen zich sterk voor blijven maken.
We besluiten dat het tijd is voor een pitstop en doen een van de levendige tankstations aan langs de grote snelweg. In mijn ooghoek zie ik een pick-up een sedan schampen. De bestuurder parkeert op zijn gemak zijn bolide, treft de eigenaar van het andere koekblik en nemen samen de schade op met keurende blikken. Ze besluiten dat een handjeschud het dilemma oplost.
Binnen ligt niks keurig op een rijtje maar is alles met menselijkheid uitgestald waardoor je je meer op een markt waant dan in een tankstation. Goedlachse Afrikanen kletsen passioneel in Zoeloe of Xhosa waardoor het al snel een gezellige janboel is ook al versta je er geen kalebas van. Buiten krijgen we van een voluptueuze Afrikaanse te horen dat ze drie kinderen heeft die nog naar school gaan.
Nog geen half uur later rolt ons Japans excuus voor een SUV een van de dure welstandswijken van Pretoria binnen. Waterkloof Ridge of Waterkloof Rand is een voorstadje dat tegen de heuvels aan is gebouwd. Hier ergens moet een majestueuze Italiaanse villa staan die ons eerste onderkomen gaat verzorgen. Het blijkt meer een kasteel in Toscaanse stijl en in no-time waan ik mezelf een soort Disney prinses dat statig de imposante trap op schrijdt en me verhef boven het volk. Eenmaal op de kamer treden we door de openslaande balkondeuren en staan vanuit een van de grootse terrassen de verte in te kijken naar de fonkelende lichtjes van Pretoria. Van hieruit valt best te regeren.
Deze avond is niet af zonder een glaasje Zuid-Afrikaans druivennat. Op een lager terras verwelkomt een jonge serveerster ons en bedankt ons oprecht dat we Zuid-Afrika bezoeken. Het klimaat in de vroege avond is heerlijk. Ze vertelt dat Johannesburg een landklimaat kent omdat het ver van de zee ligt. De winter nadert en het wordt hier steeds warmer. In tegenstelling tot de Kaap waar de regentijd inzet. Dat is meteen ook de reden waarom de wijngaarden tot die regio behoren. Ik sluit mijn ogen, nip aan een Afrikaanse Chenin Blanc en terwijl het als fluweel wegglijdt fantaseer ik er een Italiaans vioolspel bij. De dag is compleet.
In Pretoria hebben we genoten van stijlvolle luxe van het prachtige Castello Di Monte die haar 5 sterren absoluut waard zijn.
Booking.comThe post Terug in Suid-Afrika first appeared on Nieske Op Reis.
]]>The post Stopover Dubai first appeared on Nieske Op Reis.
]]>
Dubai, een van de Emiraten – die samen met Abu Dhabi, Sharjah, Ajman, Umm Al Qaywayn, Ras al-Khaimah en Fujairah de Verenigde Arabische Emiraten vormt – is een sjeikdom van superlatieven. Hier geldt dat alles beter, groter, hoger, sneller, duurder en over-the-top moet zijn. Het straatbeeld wordt gekenmerkt door Bentleys, Rolls, Lambo’s, McLaren’s en andere rijkeluisspeelgoed.
In een soort zucht naar overcompensatie lijkt het alle charme verloren te hebben die je zou verwachten van een Arabische staat met een rijk cultureel verleden. Dat laatste is alleen nog te vinden in de traditionele souks aan de oude kant van de kreek waar je met wat fantasie nog 1001 nacht taferelen kunt visualiseren. Alleen hier vind je nog de geuren van weleer en de kleine gangetjes met koopwaar dat op straat wordt uitgestald. Hier ligt niet alles achter gepantserd glas tentoongesteld om door de rijken der aarde verorberd te worden.
De stad heeft een uitgebreide infrastructuur waarvan de volautomatische metro een van de populairste is. Zonder bestuurder brengt het hordes van hot naar her. Je zou zweren dat je in het verre oosten bent als je alleen kijkt naar de gezichten die toebehoren aan de talloze Thai en Filipino die in Dubai het vuile werk opknappen.
Palm Island – Atlantis is herrezen uit zee
Onze middag begint op Palm Island. Een uit de zee opgespoten stuk land in de vorm van een palmboom waarvan de bladeren zijn volgebouwd met villa’s die ieder een privéstrand hebben. Op de kruin van de palm is Atlantis, een Disney-achtig hotelcomplex verrezen uit zee, dat behoort aan de Kempinski groep. Atlantis is trots op zijn pretparken, zee aquaria in Indiana Jones stijl en toprestaurants inclusief een nederzetting van brulaap Gordon Ramsay. Dit alles verbonden door een winkelpromenade die de passende naam Rodeo Drive draagt. Voor een gemiddelde overwaardehypotheek kun je hier een leuke outfit scoren om je decadente weekendje weg wat op te fleuren. Zolang je als vrouw je schouders en knieën bedekt houdt word je niet als sloerie gezien.
Dat het in Arabië een mannencultuur is moge duidelijk zijn. Als vrouw alleen over straat lopen is verdacht. Want hoe kun je nu je man en kinderen alleen laten. Dan zul je wel een deerne van lichte zeden zijn. Nee, een dame laat zich niet zien. Zeker niet zonder begeleiding van een man waar ze mee getrouwd is. Hoofddoeken zijn niet verplicht. Althans, bij de bevolking die het sjiisme belijdt, een islamitische godsdienst die her-interpretatie van de Koran toestaat. Die volgen de regels van de Imam van hun keuze. De soennieten houden zich strikt aan het heilige boek en mogen niet creatief omgaan met de regels. Traditionele kledij is dan ook overheersend op straat. Voor het hotel stoppen steeds donkere limousines waar gewaden uitstappen die uitbundig de restaurants bevolken. Want uitbundigheid is blijkbaar een interpretatie van bescheidenheid. Het is mij nog steeds niet duidelijk hoe je je hors d’oeuvres door je boerka heen steekt. Het enige jaloersmakende is dat je nooit het dilemma hebt te moeten kiezen wat je aan gaat trekken. En dat de dames zich niet ongemakkelijk voelen als een ander hetzelfde vod aan heeft.
Na twee dagen luxe woestenij is het tijd te verkassen. Terug op de Ultimate Airport vraag ik me wederom af wat er nou zo ultimate is aan het vliegveld. Ok, het is groots en alles blinkt, maar van efficiëntie en klantvriendelijkheid heb ik weinig kunnen ontwaren. Net als bij aankomst worden we uit de rij gepikt en naar een minuscuul achteraf kantoortje gedirigeerd waar men je rustig een uur laat wachten alvorens je paspoort te bekijken alsof het een vrachtbrief is. Zonder enige notie van wat er aan de hand is, maar wel enkele beledigingen later begeven we ons naar de gate. Ik slaak een zucht van verlichting als de B777 opstijgt om via de Oost-Afrikaanse kust richting het verre zuiden te vliegen. Op het scherm en op een van de onboard webcams zie ik gedurende 7,5 uur onder ons de zuidkust van Jemen, Ethiopië, Mogadishu -Somalië(ja, die van Black Hawk Down), Kenia, Tanzania, Mozambique en uiteindelijk Zuid-Afrika langs glijden. Emirates staat bekend als een van de beste airlines ter wereld. Maar misschien is dat ook wel een soort vrije interpretatie.
Radisson Blu Hotel, Dubai Deira Creek staat aan het water van de Dubai Creek, in het oudere deel van Dubai. Vlakbij zijn de bekende souks en markten. De shopping malls zijn goed bereikbaar met het openbaar vervoer.
Booking.comThe post Stopover Dubai first appeared on Nieske Op Reis.
]]>The post Touchdown first appeared on Nieske Op Reis.
]]>
We parkeren onze huurbolide zoals afgesproken op vak 24 van het Kittitiaanse – het blijft een leuk woord – vliegveld en deponeren de sleutel in het dashboardkastje. Geen haan die er verder naar kraait want ook het International Airport is compleet verlaten. Geen enkele incheckbalie is bemand, geen enkele airline desk toont enig teken van leven. Onze 20 minuten durende vlucht heeft een vertraging van ruim een uur. Reden? Er is geen vliegtuig. Niemand neemt de moeite om zich daar druk over te maken.
Na een nachtje in Sint Maarten begeven we ons om 9 uur weer richting het Juliana Airport. Onverschrokken klimmen we aan boord van een De Havilland twin prop. Een te dikke passagier wordt verzocht om voorin plaats te nemen om de balans van het vliegertje niet te verstoren. Ik moet ineens denken aan de Disney tekenfilm ‘Planes’. Met 20 man, vrouw en een tweetal larven zitten we op elkaar gepropt in de cabine.
Terwijl we de piloot de throttle vooruit zien duwen valt mijn blik op het gepotnagelde plafond dat ernstige kieren vertoont. Ach, zonder de luxe van een drukcabine hoeven we ons geen zorgen te maken over wat extra ventilatie. Het landingsgestel blijft waar het is en wij zetten met een 30 graden bank naar rechts koers naar Sint Eustatius. Winair, de nationale maatschappij van Sint Maarten onderhoud een pendeldienst tussen de bovenwindse neerlandse veroveringen. Als we naar links kijken passeren we St.Barth, rechts Saba en zonder nootjes, gin/tonic of strakgeklede grijnzende stewardessen zitten we al op de approach van het F.D. Roosevelt airport van Statia, zoals het eiland in de volksmond liefkozend wordt genoemd. Om tegen de wind in te landen draait de jonge piloot, niet gehinderd door subtiliteit, het toestel scherp naar rechts tijdens de steile daling. Touchdown, 6 punten.
Tussen het eilandhoppen door verbleven we op Sint Maarten kort in het Simpson Bay Beach Resort and Marina. Een grootschalig luxe complex met grote kamers en terrassen op slechts een paar minuten van het vliegveld.
Booking.comThe post Touchdown first appeared on Nieske Op Reis.
]]>The post Night & Day first appeared on Nieske Op Reis.
]]>Zodra de tropische nacht invalt komen de cafes tot leven. In Changkat Bukit Bintang overstemmen de nachtclubs en muziekcafes elkaar in een gevecht om de decibels. Op de stoep vindt het gevecht plaats om de klanten binnen te praten waarbij de volstrekt willekeurig genuttigde term ‘Happy Hour’ je om de oren vliegt. All is fair in love en het binnenlokken van klanten die tot 23 uur verplicht twee drankjes p.p. moeten kopen en daarna zelfs drie.
De ochtend in de tropen is een unieke ervaring. Om de grootste hitte te mijden is men al in de weer als de kip nog op stok zit, of aan het spit draait. Ondernemen zit in het bloed. Iedereen verkoopt wel iets, zij het een product of dienst. Geld moet rollen!
Na twee dagen laten we. Maleisië voor wat het is. Op KLIA 2 – het nieuw aangelegde Kuala Lumpur International Airport Terminal 2 – checken we in voor de vlucht naar Ho Chi Minh City zoals het sinds de hereniging heet. 
The post Night & Day first appeared on Nieske Op Reis.
]]>The post Airports first appeared on Nieske Op Reis.
]]>The post Airports first appeared on Nieske Op Reis.
]]>