Er heerst altijd een aparte sfeer. Het ruikt naar cultuur, naar avontuur, naar kerosine, naar mensen die 24 uur omgewassen in een drukcabine hebben gezeten. Het duidelijke verschil tussen de incidentele vakantieganger en de doorgewinterde globetrotters. Vliegvelden betekent altijd wachten, wachten en nog eens wachten en dan schiet de collectieve stress er in en is het haasten. Positioneren voor de battle of the overhead compartments. Rücksichtslos baant men zich een weg door de crowd en de survival if the fittest is in volle gang. Mensen worden overreden door trolleys, omvergelopen door taxfree tassen. En dan…begint weer het wachten op take-off clearance. Alleen nu zijn ze vastgesnoerd in hun stoel en gedwongen om gedwee af te wachten op het sein van de toren. Reizen is fijn.