Behendig worden onze boodschappen langs de scanner gehaald. “Dat is dan 26 gulden en vijftien cent!”, zegt de caissière met een gemaakte grijns. Goede oude tijd? Nee, gewoon 2018. Bij de Albert Heijn in Curaçao waar er Antilliaanse guldens over de toonbank gaan en waar de hamsters zijn verruild voor dolfijnen.
Eind 15e eeuw bezetten de Spanjaarden het eiland. De indiaanse bevolking werd afgevoerd als slaven naar andere eilanden. In de tijd van de tachtigjarige oorlog rond 1636 kwam Curaçao samen met Bonaire en Aruba in handen van de West-Indische-Compagnie. Gouverneur Peter Stuyvesant bouwde plantages en maakte van Curaçao het centrum van de slavenhandel.
Verschillende fortificaties herinneren aan een ruig verleden. Al dan niet omgetoverd tot een shopping walhalla voor de mega cruiseschepen die wekelijks de aanblik van Willemstad bepalen.
De Koningin Emma brug, beter bekend als bootjesbrug, de historische binnenstad en de haven van Willemstad maken sinds 1997 deel uit van een de slechts 6 Caribische UNESCO werelderfgoed steden.
Het is 28 graden. We besluiten de vele winkels in Punda achter ons te laten en lopen door de kleine straatjes richting de bekende felle en bonte gekleurde gevels aan de Handelskade. De terrassen zijn goed gevuld. Het blijft een leuk gezicht om de brug open te zien gaan. De brugwachter start met veel gepruttel de motor die aan het laatste bootje hangt en terwijl het opzij vaart sleurt het de hele brug achter zich aan. Dat gebeurt overigens te pas en te onpas, gewoon als er nog mensen overheen lopen.
