Bij de runway linksaf. Richting de Lowlands waar de golfbaan strategisch gepositioneerd ligt tussen de riante villa’s. Je waant je op de Frans-Nederlandse grens in een soort Côte d’Azur temidden van Franse café’s, brasserieën en luxe jachten die in de inlet op hun baasje wachten.
Eenmaal de baai gerond, bevinden we ons in Nettle Bay, het meest westelijke deel van Saint Martin waar het straatbeeld wordt gedomineerd door bolides met Franse platen en bijbehorende deuken. De groots opgezette wegen en drive thru shops maken plaats voor Franse knusse straatjes. Een groter contrast tussen noord en zuid is nauwelijks denkbaar. De Franse Antillen tonen nog het eigen kneuterige karakter van vervallen gebouwen afgewisseld met hier en daar een modern complex. Wie van Frankrijk houdt is hier op zijn plek. Indien je echter de trotse bezitter bent van een Chevy Suburban of oversized pick-up, dan ben je al snel misplaatst in een smurfachtige infrastructuur zoals we die kennen van zuidelijke Franse dorpjes.
Terug de grens over dalen we af richting Simpson Bay. In de verte doemen St.Barth, St.Eustatius en het markante vulkanische Saba op als bergen die uit de Caribische zee oprijzen.
Eenmaal terug tussen de KFC’s, Burger King’s en andere fastfood ketens lijkt het eiland ineens een stuk groter. Hoewel qua oppervlakte de mindere, zorgt de Amerikaanse ruimtelijke indeling voor een wijds gevoel. Onze 4×4 lijkt ineens weer een heel stuk compacter op Sint Maarten, ofwel ‘The friendly island’.
