Zomaar op het treinstation van Johor Bahru verschijnen en verwachten dat je een kaartje kunt kopen om naar de hoofdstad te reizen is een mislukking waiting to happen. Zoals in meer landen kun je 1 tot 2 maanden van te voren je kaartje kopen. Dat lijkt wellicht wat primitief maar tegenwoordig gebeurt dat hoofdzakelijk online. Op reis zonder toegang tot het wereld-wijde-web kan je al gauw een paar honderd euro, ringgit, dollar, baht, dong of ander pleepapier schelen.
Nou ja, dan maar geen luxe privecoupe met eigen badkamer op de nachttrein naar Kuala Lumpur. Dan maar eens flink in de buidel tasten en het luchtruim kiezen. Voor 9 euro meer vliegen we met een gloednieuwe milieuvriendelijke ATR-72 turboprop van Firefly naar Subang, een voorstad van Kuala Lumpur, of KL zoals de locals naar hun capitool refereren. Firefly is een prima budget dochter van Malaysian Airways, ja, die ja.
Nog geen uur later landen we veilig op de bestemming zonder van de radar te zijn verdwenen.
Met de Petronas Twin Towers in het zicht brengt onze malay chauffeur ons keurig bij ons idyllische Guesthouse tenmidden van Kampong Bahru waar de olijke oude baas ons hartelijk verwelkomt. Een verademing na al de over de top luxe van de mega hotels. Onze zeer verzorgde kamer kijkt uit over de golfplaten daken van de kampong. Als we onze blik 45graden verheffen staan we oog in oog met de twee giga-torens die volgens zeggen nog steeds de op een na hoogste ter wereld zijn.
