In Cromwell splitst de hoofdweg zich naar de twee zuidelijke havensteden Dunedin en Invercargill. Wij volgen de laatste optie die ons bij de afslag naar Queenstown brengt. Het is nog steeds wennen dat wij ons gevaarte niet zomaar tussen de sedans en hatchbacks kunnen parkeren. Bovenaan, bij het dal-station van de kabelbaan vinden we een plekje waarbij we veronderstellen veilig te kunnen staan. Nonchalant springen we er uit en wandelen het stadje in.

otago gold rush

Het centrum heeft alle allure van een wintersportplaats met de historie van de Otago Gold Rush nog voelbaar. Nog steeds is het vreemd omdat er in de verste verten geen sneeuw te bekennen is. Het is alsof er achter de bergen een heel andere wereld schuilgaat.

Langs de oever van Lake Wakatipu is het een gezellige drukte van toeristen die genieten van de najaarszon. Aan activiteiten geen gebrek hier. Naast onschuldige rondvaarten wordt er op elke straathoek zowat iedere denkbare variatie aangeboden om het lot te tarten waaronder Wildwatervaren, Quad-safari’s, Para-sailing, Skydiven, Jetboat rides en Bungee jumping. Het was ons al snel duidelijk dat men in Nieuw-Zeeland een voorliefde heeft om overal van af te springen of aan te hangen. Zolang het maar hoog is en een adrenaline stoot levert. De valhelmen-business tiert welig. Zelf zie ik het meer informatief dan uitdagend als stewardessen wijzen waar de nooduitgang is.

Gelukkig zijn er ook adrenaline stoten die wel vallen onder je reisverzekering, zoals een dubbele espresso bij de lokale Starbucks. Een prima plek om een stukje op de blog te posten.
We vervolgen onze weg noordwaarts langs het meer in de richting van de noordelijke uitloper van het Fiordland National Park. Het bezoeken van filmset locaties van Lord of the Rings was een van onze redenen om het land te bezoeken. De weg houdt op in Glenorchy, gelegen in een dal aan het noordelijkste puntje van Lake Wakatipu. Hier zijn meerdere opnamen geweest. Het is niet moeilijk om in deze natuur een Fantasy wereld voor te stellen. Op Mrs. Woolly’s Campground worden we hartelijk welkom geheten. Behalve dan dat je met een 2-dollar-muntje op zak 7 minuten mag douchen. Maar wie let daar nou op, twintig-duizend kilometer van huis.

Mrs. woolly’s campground

Het waaghalzen-virus heeft ons inmiddels gegrepen. In de lieflijke country store, die zo uit het wilde westen lijkt te komen pakken we grif een aantal folders uit het rek. Skydiven, Bergbeklimmen, Raften… Aan de balie regelen ze alles voor je. Met onze stapel flyers in de aanslag sluiten we vastberaden aan.

“Doet u ons maar twee uurtjes op een paard inclusief rivieren oversteken!”, klinkt het stoer. Horseback riding, of horse trekking is eveneens een geliefde bezigheid. Als we 140 paarden onder onze camperkap de baas kunnen dan moet twee toch geen probleem zijn.