Klokslag negen uur melden we ons bij Dart Stables. Een van de grotere maneges in Glenorchy die wereldfaam genoot toen een aantal van hun paarden werden aangewezen om in de Lord of the Rings trilogie te schitteren.
Iedereen werd vakkundig een paar laarzen en een helm aangemeten. In vol ornaat stappen we in een busje dat met enige fantasie, als we dan toch in die sfeer verkeren, als vervoermiddel is te bestempelen.
William, ofwel ’the boss’ gebaart me voorin te zitten om als co-piloot te fungeren. ‘Fine! Just don’t blame me if you get lost!’.
‘No worries!’, lacht hij en stuurt het krakkemikkig monster het terrein af en verder de schitterende vallei in.
Een kwartiertje later stappen we uit midden in een droomwereld. Omringd door bergen…en paarden. Iedereen krijgt een zorgvuldig gekozen vierbenige partner toegewezen en zodra de naam van je nieuwe vriend wordt geroepen mag je komen opdraven.
Niet gehinderd door enige elegantie zwaai ik op het zadel en maak kennis met Ben, mijn date voor de komende twee uur. Het klikt meteen. Turend in de verte waan ik me in het wilde westen
‘…and a long long way from home…
Over mountains over prairies
From dawn till day is done
My horse and me keep riding
Into the setting sun..’
Met rataplan aan onze zijde…oh wacht, het is …of ik even mijn voet uit de stijgbeugel wil halen zodat ze hem op lengte kan instellen.
Zodra iedereen gekoppeld is vertrekken we in ganzen… euh…paardenpas in volgorde van hiërarchie. Van de paarden uiteraard. ‘The River Wild’ heet de rit die we gekozen hebben. Na een kleine honderd meter is het meteen raak. Het pad leidt de diepte in over een kreek en weer omhoog. Terwijl Ben voorzichtig voet voor voet de anderhalve meter diepe geul doorwaadt en weer de oever op klautert hou ik hem stevig vast. Mijn GoPro bedoel ik. We overleven het en ik voel een vertrouwensband tussen Ben en mij groeien.
En dan nu de wildernis is. Langs graslanden, door bossen, langs smalle stroompjes. Als een soort karavaan zonder koetsen lopen we hoofd aan staart achter de leider aan. Het is werkelijk een uitzonderlijk mooie omgeving en iedereen lijkt stil te vallen van bewondering.
Wederom is het niet moeilijk om je in een fantasy wereld te wanen. Ongerepte natuur waar je maar kijkt zonder enig teken van moderne beschaving.
Tientallen meters brede rivieren in nog bredere beddingen van zand en keien. We gaan ze oversteken. Ben ploetert tegen de stroming en drift wat opzij als een auto met onderstuur terwijl ik mijn gelaarsde voetjes droog hou. Nou ja, niet helemaal want het aangemeten schoeisel is zo lek als een mandje.
Het is een machtig gevoel. Puur en echt. Mens en dier samen de wilde natuur in, overgeleverd aan de elementen. Je kunt het niet helpen dat je fantasie op hol slaat. Ik gris mijn iPhone uit zijn holster en probeer me om te draaien om een foto te maken als ik bedenk dat het waarschijnlijk geen goed idee is om steun te zoeken op Ben’s edele achterwerk. We kennen elkaar nog niet zo goed en de kans dat hij dat verkeerd oppikt acht ik te groot.
Op een paar open vlakten wordt besloten om stukjes in draf te gaan. Met Ben in de sportstand blijkt hij over een hoger koppel te beschikken dan de camper. Nu nog een pakje Marlboro en we kunnen een reclamespot maken.
De twee uur vliegen om. Tijd bestond even niet. Het was een heerlijke ervaring om vanuit een ander perspectief het land van Lord of the Rings te ervaren.
