Inmiddels hebben we onze Jeep ingeruild voor een Winnebago camper, of RV (Recreational Vehicle) zoals ze in de USA zeggen. Met haar tien meter lengte valt ze volgens de bouwer nog steeds in de categorie ‘Minnie Winnie’.
Bij de verhuurder treffen we een grote drukte door alle retournerende festivalgangers die het beroemde ‘Burning Man’ hebben bezocht. Onze planning walks already in de soup.
Alsof de verzengende hitte van 43 graden in Vegas nog niet uitdagend genoeg was sturen we het gevaarte behendig de woestijn in. Een klein uur buiten de city limits bevinden we ons in een buitenaards ogend landschap. Ik tuur de verte in of ik ergens de Mars-rover of Wall-E zie rijden.
Daar! In de vallei bij het water, daar is leven. Een verzameling RV’s en Fifth-Wheel sleurhutten, vaak groter dan een appartement in Amsterdam Centrum. Terwijl we onze Winnie er tussen steken vraag ik me af hoe ver we van Area 51 zitten. De nacht valt over Lake Meade.
Om zes uur in de ochtend zit ik buiten onder de sterrenhemel. Het is nog steeds minstens 30 graden. Het enige leven dat ik bespeur is een woestijnkonijn. Het is koffietijd. Zelf gezette koffie om precies te zijn. In Amerika heerst overdaad, maar een sterke kop zwarte prut is moeilijk te vinden, net als goed bier overigens.
Het starten van onze tien-cylinder vrachtwagen klinkt als een prairiehond met kiespijn. In de inmiddels hete zonovergoten woestijn sturen we aan op het pretentieuze bouwwerk dat tussen 1931 en 1935 is gerealiseerd in opdracht van President Herbert Hoover. Een dam dat leven in de nietsontziende woestijn mogelijk heeft gemaakt.
Geïnspireerd door megaprojecten uit de oudheid zoals de piramides van Gizeh die gepositioneerd zijn volgens het Orion sterrenstelsel, heeft men boven op de dam een monument gecreëerd dat aardse en, ja echt.., buitenaardse beschavingen millennia na de bouw enig inzicht moet geven over het jaar dat de constructie heeft plaatsgevonden. Groots denken. Dat kunnen ze wel.
Terwijl we in de extra-terrestriële hitte terug lopen en halverwege de betonnen kolos de grens van Nevada en Arizona weer passeren bedenk ik dat een volgende reis naar Groenland of Alaska geen slecht plan is.
