Even een rustdag na alle belevenissen van afgelopen dagen. Nog voor de zon opkomt zit ik buiten op de veranda. Het is verbazend hoe snel de duisternis plaats maakt voor de zon. In een creatieve bui stel ik wat apparatuur op om de komst van het licht vast te leggen in een time-lapse.
In de middag besluiten we tot een wandeling richting de lokale middenstand in een poging wat calorieën te lossen. Na 5km in de brandende zon en 35 graden in de schaduw – en een ijsje tussendoor -begin ik ernstig aan ons verstand te twijfelen.
De volgende ochtend aan tafel spuwen we onderling even lekker het ongezouten commentaar op de andere clientèle van het landgoed dat zich te goed doet aan het ontbijtbuffet. De een is te dik, de andere te lomp. Die en die dragen een combinatie waar een hyena voor zou omrollen van het lachen en twee oudere dames vervloeken we omdat ze de pot jam van het buffet hebben toegeëigend. Zo, dat was lekker. Het ontbijt welteverstaan.
De hemel begint te huilen als we de GPS instellen op Johannesburg. Een rit van zeker 4,5 uur. White River doen we als eerste aan waarna we straks bij Nelspruit de provinciale voor de nationale weg kunnen verruilen.
We passeren gehuchten, dorpjes en andere volksbehuizing. Het contrast is zoals in vele landen onder de evenaar groot. Lemen en golfplaten hutten in de ene wijk en majestueuze villa’s in de andere. Apartheid is dan misschien op papier verleden tijd. De sociale klassen leiden hun eigen bestaan. Straatverkopers bieden hun waar aan met BMW, Lexus en Porsche dealers op de achtergrond.
gevaarlijkste stad ter wereld
In de Riverside mall in Mbombela, een voorstadje van Nelspruit begeven we ons tussen de upper middle class. Met een cafeïneshot en een te groot stuk taart in ons lijf – dat lopen we er wel weer af – sturen we aan op de laatste etappe. De beruchte en volgens zeggen gevaarlijkste stad ter wereld. Beiden hebben we voor vertrek van menigeen de vraag voorgelegd gekregen of we gek waren toen we trots aankondigden dat Johannesburg ons volgende reisdoel zou worden. Zoals altijd is de aantrekkingskracht van dingen die je niet zou moeten doen het grootst. Ik schakel door naar de zesde versnelling, trap het pedaal ongeduldig tegen de grond en hoor het staaltje Japans vernuft onder de motorkap… niks doen.
Voor een veilig onderkomen hebben we gekozen voor Protea Hotel Fire & Ice van Marriott in de moderne hippe wijk Melrose Arch.
Booking.com
In Hazyview namen we onze intrek in het Rissington Inn. Een schitterend landgoed gelegen langs de Panorama Route in het hart van Mpumalanga.
Booking.com
