Zes A4-tjes aan informatie en instructies hebben we gemaild gekregen van het Shindzela Tented Camp. Eenmaal in nabijheid van het Krugerpark zette men bij voorkeur de GPS uit daar deze wartaal zal uitslaan. Blijkbaar heeft Google Street View zich nog niet tussen het wild gewaagd.
Hoedspruit ligt op tien minuten van Kruger. Daar begint ons grote jachtavontuur. De jacht op een terras met verse koffie welteverstaan. Met een dubbele espresso voelen we ons stoer genoeg om de wildernis van het befaamde reservaat van Paul Kruger te trotseren. Het deactiveren van de GPS geeft al het gevoel overgeleverd te zijn aan de elementen, het grote onbekende tegemoet.
“bij elk geluid turen we alert om ons heen..”
Je leeft maar één keer en we gaan ervoor! Ik krijg visioenen van Dr. Livingstone-achtige taferelen die met donkere dragers zwart Afrika in trekt met gevaar voor eigen leven door onbekende wilde dieren en besmettelijke ziekten. Bijna overmoedig van zelf affirmaties en oergevoelens sturen we als ware ontdekkingsreizigers ruig onze Japanse plastic zeepkist door de entreepoort van het Krugerpark. Bij elk onbekend geluid turen we alert om ons heen. Ah! Het is de poortwachter die meldt dat we in het kantoortje met American Express kunnen betalen. Tja, don’t leave home without it. Geen safari uitrusting compleet zonder AMEX!
Dik veertig kilometer voorbij de poort besluiten we dat de dertien kilometer waarna we rechtsaf moesten wel erg lang op zich laat wachten. We maken rechtsomkeert, wat klopt aangezien men in Zuid-Afrika links rijdt, en aanschouwen ineens een tafereel waar menig Pixar film jaloers op zou zijn. Een hele kudde olifanten aan het baden en spelen in een meer. Een kudu, twee giraffen en een ongeruste Afrikaan – we waren al twee uur geleden de poort gepasseerd – verder bereiken we het tentenkamp dat oprecht midden in de Bush ligt. Hier loopt regelmatig de flora en fauna, nou ja de flora dan niet, maar alles dat poten heeft dwars door het kamp. De enige veilige plek, zo luidt de instructie bij aankomst, is… de bar. Waar je overigens gewoon mag roken!
“De regels zijn duidelijk..”
Het devies luidde dat we voor half vier aangemeld moesten zijn om nog met de game drive mee te kunnen. De goedlachse Sam maakt een afgepeigerde indruk. Drie weken lang werkt hij 24uur per dag op dit kamp, dat in eerst instantie erg veel weg heeft van een zomerkamp, waarna hij een week vrij heeft. De regels zijn duidelijk. Als er dieren in het kamp gesignaleerd worden loop je rustig naar de bar of naar je tent die omgeven wordt door een houten frame. Rennen of hysterische uitbarstingen betekenen maar één ding voor de koning der dieren… Prooi! Zodra het donker wordt zult ge niet alleen naar de tent lopen zonder begeleiding door Sam en zijn jachtgeweer met kogels zo groot dat ze nauwelijks in zijn donkere knuisten passen. Ook van tent naar tent lopen is verboden, dus tot zo ver reikt de zomerkamp analogie.
