Nog één stop voordat we de poorten van het befaamde Krugerpark bereiken. Als een langgerekt emotioneel afscheid worden de heuvels van Pretoria langzaam kleiner in onze spiegels. De rit naar Tzaneen, de tweede stad van de provincie Limpopo, zou ongeveer vier uur duren. We besluiten eigenwijs de snelweg te laten voor wat het is om meer van het binnenland te zien. Met de GPS ingesteld op eMalahleni dat we unaniem kiezen als onze eerste koffie en plasstop trappen we ons vehikel op zijn staart. Ondertussen loopt de buitentemperatuurmeter dreigend op naar 35 graden. We passeren regelmatig waggelende achterwerken die doen denken aan uitgebouwde wielkasten en toebehoren aan dames die gehuld in felgekleurde gewaden hun hoofd als een soort imperial gebruiken.
DE RIT NAAR TZANEEN ZOU VIER UUR DUREN
We bereiken eMalahleni, een typisch Afrikaans plaatsje waar het volk op straat leeft. In kleurrijke en veel te strakke kledij begeeft de ene helft zich huiswaarts en de andere richting de talloze marktstalletjes op een rood zanderig en stoffig plein. Onze ogen scannen de berm af naar koffie. Ezels en pick-up trucks beladen met handelswaar, honderd-en-één uitspanningen met ieder zijn eigen variant van gefrituurde, gebraden, gegrilde en gehavende kip passeren het blikveld. Ook de Colonel is goed vertegenwoordigd. Het cafeïneshot wordt door overmacht uitgesteld.
Na anderhalf uur buffelen en twintig hutjemutjes verder checken we de GPS. Hij geeft aan dat we slechts 6,5 uur van onze eindbestemming zijn verwijderd. Eigenwijsheid heeft een prijs. Vier uur om precies te zijn. Het binnenland is wonderschoon maar dat geloven we verder wel. In het vooruitzicht van een fles wijn en de pootjes omhoog gooien we het stuur bij de eerste de beste gelegenheid linksom en koersen nederig richting snelweg. Waarschijnlijk heet het niet voor niks snel-weg.
HET BINNENLAND IS WONDERSCHOON..
Het is donker eer de Tzaneense urbanisatie op doemt. De Britse dame in mijn iPhone dirigeert ons feilloos naar de Tamboti Lodge. Men vroeg zich al af waar we bleven. Nog voordat we naar onze kamer konden togen, luidde de boodschap dat het eten reeds klaar was. Een iets te amicale Brit, die klaarblijkelijk nog niet door heeft dat de koloniale tijd reeds geschiedenis is, bleek de Chef en eigenaar van het logement. Duidelijk fan van zijn eigen doorgekookte prut bleef de man vissen naar complimentjes die helaas uitbleven.
Het programma voor de volgende dag is de rit via Hoedspruit naar het Kruger Park, waar we in een veredeld tentenkamp drie nachten onze intrek zullen nemen temidden van de gepantserde koeien en bloeddorstige poezen. Nog één keer genieten dan maar, van een geciviliseerde douche en een bed zonder klamboe.
Tamboti Lodge in Tzaneen is een goed verzorgde guest house midden in de Limpopo Vallei. Na een lange rit werden we gastvrij ontvangen met een heerlijk diner.
Booking.com
