Om vijf uur horen we iets naderbij schreden door de duisternis. Het geluid is duidelijk menselijk in tegenstelling tot de huilende hyena’s, brullende leeuwen en trompetterende olifanten tijdens de nacht. Het beest dat je overigens het meest uit je slaap houdt is tevens een van de bloeddorstigste. De mug!
“In de ochtend zijn ze het meest actief..”
‘Good morning!’ We herkennen de joviale stem van Sam en laten trots merken dat we op tijd wakker zijn voor de morning game drive. Dan zijn de woeste mormels het meest actief, luidt het. Na een mok oplosprut en een biscuitje dat het meest weg heeft van scheepsbeschuit neemt ieder, gewapend met camera arsenaal, zijn plek in in de onverwoestbare open Landrover en hobbelen we over de zandpaden de Afrikaanse savanne in.
De eerste dag heeft behalve hordes naar het noorden migrerende buffels en impala’s en een boel olifanten weinig opgeleverd. Het blijft verbazend hoe deze kolossen nauwelijks meer geluid maken dan een sluipende kat. Hun giga plofpoten zijn voorzien van zachte kussens waardoor ze drie meter van je vandaan achter een struik kunnen staan zonder dat je het in de gaten hebt. Alhoewel sommigen zich niet bewust lijken van hun omvang en verstoppertje spelen achter een bosje.
“De olifanten krijgen toch de schuld..”
De tweede ochtend en drie game drives later wordt de serene rust in de 4×4 verstoord door de boordradio. Net als gisteravond seint een van de rangers zijn maten dat er grote katten zijn gespot in een bepaalde sector. Bij de derde olifant links en dan rechtdoor tot de grote plas en net voorbij de chagrijnige hippo rechts, de heuvel over en na vijfentwintig lomp omver gereden bomen – de olifanten krijgen toch de schuld – daar zijn de snoezepoezen op steroïden. Met een noodgang ragt Sam de krakkemikkige bulldozer met stuiterende toeristen dwars door de begroeiing. Riviertjes, bomen en struiken zien we onder de bullbar verdwijnen. Alsof ie Bin Laden bij zijn kladden grijpt verkondigt hij “Ladies and gentlemen, we’ve got them!”
Welgeteld tien bloeddorstige koningen en koninginnen van het dierenrijk liggen oog in oog met ons stedelingen. Op slecht een paar meter afstand aanschouwen we een tafereel dat de koude rillingen over je rug laten lopen. Van ontroering dan. Als een stel luiwammesen ligt de troep bij, over, onder, tegen en in elkaar te maffen zonder zich ene moer aan te trekken van de inmiddels toegesnelde landrovers met dolenthousiaste lading. Sam leunt achterover en gaapt net als Simba. Hij heeft even rust. Zijn troep is wel even zoet met het kieken van poezen.
Shindzela Tented Camp is een prachtige luxe bush kamp in het Timbavati Reservaat met uitstekende voorzieningen. Een absolute aanrader voor een onvergetelijke ervaring!
Booking.com
